Marilène Valle vertelt:

 

Quadrivas Therapie, wat heeft het voor mij gedaan?

Voor ik mij kort voorstel bedenk ik me juist nu weer “hoe voel ik me” en dan kan ik wederom met verwondering constateren dat ik pijnvrij op mijn bureaustoel zit.

 

Marilène Valle, inmiddels 32 en vanaf mijn 25ste bekend met lipoedeem nadat ik met naar wat ik dacht spataderklachten waren naar de Fleboloog ging. Zij prikte twee keer in mijn enkels en concludeerde dat ik Lipoedeem had en raadde steunkousen aan.

Mijn toenmalige fysiotherapeute kon MLD toepassen en deed dit ook na mijn relaas over lipoedeem, zonder al te veel effect helaas. MLD was fijn als ik er was en een uurtje erna maar vervolgens begon het gewoon weer opnieuw.

(Na foto van Marilène)

 

Shocking natuurlijk voor iemand op mijn leeftijd (toen 25-26), ik heb de huisarts dan ook verzocht om doorgestuurd te worden naar een andere dermatoloog. Deze bracht mij in contact met LPG/Endermologie maar kwam ook met steunkousen aanzetten.

Mijn geluk is (denk ik*) dat ik als klein kind al suikervrij "opgevoed" ben en dat ik zo de klachten die ik al in mijn puberteit had behoorlijk onder controle wist te houden, onbewust eigenlijk. Bewegen deed ik ook al frequent dus buiten tarwe schrappen en nog meer op suikerinname letten had ik niet veel meer te winnen op het gebied van levensstijl aanpassen.

 

De LPG/Endermologie therapie bracht mij verlichting en ik heb daar jaren mee uitgezongen, heb zelfs thuis twee Wellboxen staan waarmee ik zelf de therapie thuis kan toepassen. De steunkousen belanden na een paar maanden in de hoek, ik werd er horendol van.

 

Toch bleef het kriebelen, het kón toch niet zo zijn dat ik de rest van mijn leven hieraan vast zou zitten? Op de Lipoedeem info pagina zag ik dat een van de dames Quadrivas therapie onderging en zag haar jubelverhalen. Too good to be true was mijn eerste reactie. 

Dit dacht ik tenslotte ook van LPG/Endermologie in het begin, LPG gaf zo’n verlichting dat het vast ook een permanente verlichting zou geven! Dat feest ging dus niet door, ik moest minimaal 1x per week en bij voorkeur 2x per week blijven behandelen met de Wellbox.

 

Nadat nog een andere dame ook baat bleek te hebben bij Quadrivas therapie ben ik gaan informeren en sparen. Quadrivas is stukken goedkoper dan liposuctie doch kost Quadrivas nog steeds best wel wat geld. Sceptisch als ik was vond ik toch wel dat er een wonder moest gebeuren na de eerste behandeling. Prima therapie voor sceptici blijkt… Na 1 behandeling zat ik te juichen aan de telefoon op de terugweg vanuit Amsterdam dat niets tot nu toe mijn benen zo had doen “leven”! Want dat is wat er gebeurt tijdens de behandeling? Je veneuze stelsel wordt weer gestimuleerd om aan de slag te gaan (in mijn Jip en Janneke taal uitgelegd). 

 

Ik had na 3 behandelingen voor het eerst weer warme voeten en hoefde geen sokken meer aan in bed. Ik was de dag na de behandeling gesloopt, dat wel. Het herstel van je lichaam kost heel veel energie en de behandeling zelf is niet pijnvrij, maar pijn en een fijne hand of voetmassage worden zo afgewisseld dat je niet het idee hebt om voor een marteling een uur (voor mij dan) in de auto te hebben gezeten. 

 

In totaal ben ik 18 keer heen en weer gereden naar Amsterdam 80 kilometer per week, het was me iedere kilometer waard. Natuurlijk heb ik nog wel eens een mindere dag maar dat hebben we allemaal! Ik kan een hele dag schilderen en s’avonds dan ook nog pijnvrij op een verjaardag zitten. Het festivalseizoen is gestart en ik verheug me er enorm op! Pijnvrij kunnen staan en dan ook nog eens geen gloeiende benen hebben 's avonds, ik droomde ervan en heb het nu! 

 

Er is wel onderhoud nodig maar dan spreken we niet over wekelijks onderhoud maar af en toe weer even de boel wakker schudden, uiteindelijk zorgt mijn dagelijks zittende werk er wel voor dat dat moet. 

 

Nu kan ik wel gewoon lekker kan sporten en daar bereik ik ook heel veel goed resultaat mee.

 

De vervolgvraag die ik van veel mensen krijg is, ben je ook afgevallen en is de vorm van je benen veranderd? Nee, ik ben niet afgevallen maar dat komt omdat mijn spiermassa de therapie belemmerde en ik dus tijdelijk gestopt ben met intensief (3x per week) sporten. Ik hoef ook niet af te vallen, door mijn eetpatroon ben ik nooit stevig geworden, dreigde ik dat wel te worden dan ging de rem erop. De vorm van mijn benen is wel degelijk veranderd, minder stug en stijf en niet meer puilende over mijn knieschijven. Ik verwacht nu ik weer ga sporten dat ik er een mooie vorm in kan sporten en met trots mijn benen die nu ook bruin kunnen worden ga kunnen showen!

De steunkousen liggen nog in de hoek, dat is geen keuze, ik blijk allergisch voor polyester te zijn. Ondersteuning bij het sporten is niet verkeerd voor geen van ons dus daarbij zoek ik nog een alternatief zonder polyester.

 

Een leuke anekdote blijft de keer dat ik tijdens de 3e (tja voor het eerst pijnvrij dus dan gaan we nog maar een keer ) wintersport onderuit ging en op een stoeprand terecht kwam… Normaal was dat einde wintersport en hallo zwart bovenbeen geweest… Deze keer een lichtgroen plekje dat vergat om pijn te doen, het bewijs dat er zoveel veranderd was en is in mijn lichaam.